| تبليغات | X |
|
" سرنگ خون و فیلم و آهنگ و گذشته... " قطار ایستاده...ایستگاه آخره و بخار آب داره همینطور از کناره های چرخ میزنه بیرون با اون صدای فس فس مخصوصی که داره...و تو مثل همیشه...آخری حالا دوس داری یه دستی لای موهات بکشی و پاشنه کفشتو بکشی و تو ایستگاه خالی از لای این بخارای آب رد بشی ... و اتفاقن همون لحظه آهنگ معرکه ی " باران نقره ای " شاهکاره " امگا " رو روی راه رفتنت بشنوی و شعر " ناخدای من " " والت ویتمن " و زمزمه کنی....بارونم بزنه... وقتی بعد از یک ماه داری برمیگردی به جایی که انگار باید به اونجا تعلق داشته باشی و اتفاقا اصلن دوستش هم نداری .. وقتی مسافرتت با قطاری باشه که دم به دقیقه می ایسته و تو جاهایی رو میبینی که هنوز جاده نداره عین دهکده های وسترن فقط یه خط آهن فکسنی...بکر بکر....و بارونم بزنه شاهکار " مارتین ایدن " واسه بار چند دهم.... و سیگاری که داری گر و گر لای واگنا میکشی.... .................... پ.ن: فک کنم به تمام چیزای بالا میگن...نوستالژی.... هنوز کسی نفهمیده انگار این خوبه یا بد.... اما برای من نوستالژی جادویی...دردناک و بسیار بسیار لذت بخشه پ.ن: این پست باید زودتر نوشته میشد...۴ روز ۵ روز پیش....نشد پ.ن: یه شاهکار دیدم...یه فیلم جاودانه... " کسوف " از انتونیونی بزرگ
|
About
"ما هیچ گاه آزادتر از آن هنگامی نبودیم که در اشغال آلمان به سر می بردیم...آن هنگام که حتی آزادی بیان را هم از ما گرفته بودند...زیرا آن وقت تمام کوشش ما راهی بود برای آزادی اندیشه..."
مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 دی 1386 آبان 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 بهمن 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 Links
گفتنی های امیرفرشاد ابراهیمیان |
